Alberdaniak kaleraturiko azken lan batzuk itzulpenak izan dira: Leïla Slimani idazlearen Kantu leuna, Nahia Zubeldiak itzuli duena, eta Antoine Compagnonen Uda batez Montaignerekin, Joxan Elosegik itzulitakoa.
Bi lanen gaineko nondik norakoak honela laburbildu ditu argitaletxeak: Leïla Slimaniren Kantu leuna, thriller psikologiko hotz, zehatz eta ezinbestean erakargarria da. Kritikariek azpimarratu dute eleberri gordin, tentsioz betea eta indar narratibo handikoa dela, irakurlea lehen orrialdetik bertatik harrapatzen duen lan horietakoa. Itxuraz egunerokoa eta arrunta den egoera batetik abiatuta, kontakizunak poliki-poliki giro itogarri eta kezkagarri bat eraikitzen du, zeinean normaltasunaren azpian ezkutatzen diren arrakalak agerian gelditzen diren.
Bigarren lanak Michel de Montaigneren pentsamendua eta bizitza hurbiltzen dizkio euskal irakurleari, haren obraren alderdirik esanguratsuenak modu argi eta erakargarrian aztertuz. Antoine Compagnon idazle eta akademiko prestigiotsuak ez du Montaigne filosofo edo idazle gisa aurkezten soilik; bere garaiko gizon konprometitu gisa ere erakusten du, Frantziako Erlijio Gerren testuinguruan bitartekari lanetan aritu zen pertsona gisa, eta beti moral pertsonala estatu-arrazoien gainetik jarri zuena. Liburuaren indargune nagusietako bat Montaigneren pentsamenduaren gaurkotasuna azpimarratzeko duen gaitasuna da: identitatearen ezegonkortasunaz, iritziaren aldakortasunaz eta ezagutzaren mugaz hausnartzen zuen XVI. mendean, eta gai horiek guztiek gaur egun ere indar handiz interpelatzen gaituzte. “Mundua mugitzen da, ni ere mugitzen naiz” ideiak bere filosofia osoa laburbiltzen du: gizakia ez da izaki finko bat, etengabeko eraldaketan dagoen subjektua baizik.